Prajvesie

Oftewel Privacy. Het is weer zo briljant ver-nederlandst woord. We hebben ondertussen allemaal wel een idee over wat het betekent, maar kennelijk zijn we er nog niet erg eenduidig in. Tenminste, als we afgaan op de veelvoud van beschrijvingen die bestaan bij de diverse woordenboek-achtige sites op het Internet. Hier is een linkje waar je zomaar eens kan kijken: http://www.encyclo.nl/begrip/privacy.

In de Dikke van Dale is dit terug te vinden:
"pri·va·cy [prajvesie] de; v(m) de mogelijkheid om in eigen omgeving helemaal zichzelf te zijn"

Wat houdt dat nou eigenlijk in? Wat is die "eigen omgeving"? Is dit blog mijn eigen omgeving? Mijn Facebook? Hyves? LinkedIn? Twitter? Mijn kantoor kamer? Mijn zitplaats in de trein onderweg naar huis? Mijn huis?
Wat wordt er bedoelt met "helemaal zichzelf te zijn"? Betekent dat dat ik in mijn eigen omgeving mag doen en laten wat ik wil? Als ik dus een hennep plantage op mijn zolder zet en krijg een inval, is mijn privacy dan geschonden? Wanneer is dat gebeurd? Tijdens de inval, bij de rechterlijke goedkeuring om in te vallen? Of misschien al daarvoor als mijn buurman besluit om aangifte te doen? Oh, mocht u nu gaan twijfelen - nee ik heb geen hennep plantage, niet op zolder (ik heb geen zolder) en ook niet ergens anders.

Mijnwoordenboek.nl geeft dit aan als betekenis:
"Aanspraak van individuen of groepen of instellingen zelf uit te maken wanneer, hoe en tot welke hoogte informatie over hen wordt medegedeeld aan anderen"

Privacy is hier dus met name een recht. De "hoogte" van informatie lijkt erg moeilijk te bepalen en impliceert een soort indeling of classificatie van informatie. Wat is die classificatie dan? Is die eenduidig? Als de beveiligingscamera bij de Hema opneemt hoe ik een hap uit een broodje rookworst neem, heb ik niet het gevoel dat mijn privacy is geschonden. Als een vegetarier een hap neemt dan is dat een hele andere kwestie.

We kunnen nog uren doorgaan en bij iedere definitie een vraagteken zetten. Waar het echter om gaat is dit: Wat is nou privacy? Als iedereen recht heeft op privacy, wanneer is die dan geschonden? Is er een moment dat je je recht op privacy verspeeld? Wanneer is dat dan? Hoe? Vanochtend las ik dat criminelen ook recht hebben op privacy. Tuurlijk. Maar tot op welke hoogte? Wanneer vervalt dat recht (deels)? Wie bepaald dat? De rechter? De wet? Op basis van welke definitie dan?

Privacy is een begrip dat de laatste jaren een behoorlijk turbulent bestaan heeft geleid. Zeker de jongere generaties gooien alles op hun Facebook, Hyves en MSN. Zij kiezen er dus voor om een bepaald stuk privacy op te geven. Maar in hoeverre kiezen zij daar daadwerkelijk bewust voor? Als we met al onze on-line woordenboeken nog niet eens een eenduidige definitie kunnen geven over privacy, hoe kunnen we dan van iemand verwachten dat die begrijpt wat de consequenties voor zijn of haar privacy zijn bij het gebruiken van MSN. Dan hebben we het nog niet eens over de legio bewakingscamera's die bij de V&D, Aldi, H&M en vele andere winkels staan, die continue opnemen hoe je in je neus aan het peuteren bent, een broodje worst eet, of een krop sla jat. Ik hoor je denken: die bewakingscamera's worden snel genoeg weer overschreven. Wat daar op staat gaat toch niet naar buiten. Maar kijk maar eens op Twitter. Hoe vaak komt het voor dat er linkjes staan naar "Heeft u deze man gezien?" En daar op TwitPic staat dan die man die net een krop sla aan het jatten is bij de C1000... Maar bent u dat niet? Daar op de achtergrond, terwijl u juist uw zuurstofkanalen aan het reinigen bent? Wist u trouwens dat TwitPic in de kleine lettertjes heeft staan dat het copyright van alle materiaal dat op hun site geplaatst wordt van hen is?

Wat vandaag voor u onschuldig publiekelijk is, kan morgen voor u zomaar een schending van de privacy worden. Pippa Middleton had een paar maanden geleden nog privacy. Ze kon naar feestjes en als ze daar als een feestbeest in een BH topje gefotografeert werd was er niemand die zich er druk om maakte. Inmiddels is haar achterwerk al maanden een "hot item" in de internationale - maar met name Britse - pers. Uit alle hoeken en gaten worden er nu foto's van haar vandaan gehaald - dus ook die waar ze als "feestbeest" in haar BH staat. Wat hoor je ook al weer vaak: Dat is de consequentie van beroemd zijn. Vraagt iemand zich ooit wel af of Pippa wel beroemd wilde zijn?

Heeft u kinderen? Behoor je zelf nog tot de jeugdigen? Wat staat er allemaal over uw kind of over uzelf dat publiekelijk beschikbaar is? Belangrijker nog, wat staat daar nog niet en wat wilt u vooral zo houden? Wat inmiddels publiekelijk beschikbaar is, is waarschijnlijk al niet meer te verwijderen. Retweets van Twitter, indexeringen van Google en andere zoekmachines, en ga zo maar door hebben uw informatie al lang gekopieerd en verspreid. Maar wat er nog exclusief in uw bezit is kan nog privé blijven. Daar heeft u nog controle over. De belangrijkste vraag is tegelijkertijd de moeilijkste: kan er een moment in mijn leven komen dat deze informatie mij schaadt? Een You Tube filmpje waarop je vastlegt hoe roekeloos je meer dan 300km per uur over de snelweg scheurt lijkt nu erg stoer, maar mocht je ooit de ambitie hebben om carriere te maken bij Veilig Verkeer Nederland...

De tendens is tegenwoordig om privacy met een korreltje zout te nemen. De nieuwe generaties nemen privacy heel anders op. In plaats van daar in mee te gaan, is het echter aan onze generatie (oh man wat voel ik me plots oud...) om de nieuwe generatie te wijzen op de consequenties van hun handelen. Mijn kinderen mogen Twitteren, Hyves, Facebook, MSN en You Tube. Uiteindelijk worden ze er toch mee geconfronteerd. Ik heb liever dat ze er nu mee leren omgaan zodat ik ze kan wijzen op mogelijke gevolgen, dan dat ze straks iets doen wat ze mogelijk over 10 jaar nog achtervolgt. Opvoeden heet dat geloof ik.


Mocht u er niet van overtuigd zijn, ik wel: Privacy is nu belangrijker dan ooit.